پنجشنبه, ۴ خرداد ۱۴۰۲، ۰۹:۳۵ ق.ظ علی اصغر شمیمی دستگاه گردش خون و چون فی الجمله از حکمتهاى معده و آلات اکل مطلع گشتى تأمل کن در عجایب دل که آنرا جسمى به شکل صنوبر آفریده و چون سر چشمه روح حیوانى است آن را صلب خلق کرد تا از حوادث محفوظ و به اندک چیزى«مؤف»نشود.و حیات آدمى را به همین روح منوط گردانید و هر عضوى که از فیض این روح محروم شد چون ناخن و مو و امثال اینها از خلعت حیات بىنصیب است،و چون عضوى را راه وصول این روح مسدود شد از حس و حرکت مىافتد و این روح را دل به امناء شرائین و اورده مىسپارد و آنچه را شرائین اخذ مىکنند به دماغ مىرسانند و در آنجا به سبب برودت مزاج دماغ اعتدالى در آن حاصل و به اعضاء متحرکه بدن مىریزد و آنرا روح نفسانى مىگویند و آنچه اورده اخذ مىکنند به جگر که منبع قواى نباتیه است مىآورند و از آنجا به سایر اعضاء متفرق مىشوند و آنرا روح طبیعى نامند و لطیف و صاف اخلاط اربعه روح مىشود همچنان که درد و کثیف آنها گوشت و پوست و سایر اعضاء مىگردد. ۰۲/۰۳/۰۴ ۰ ۰ علی اصغر شمیمی

پنجشنبه, ۱۸ خرداد ۱۴۰۲، ۰۸:۳۹ ق.ظ علی اصغر شمیمی در توحید و موعظهقسمت أول خطبه گواهى مى دهم معبودى بسزا نیست جز خدا، یگانه ایست که شریک ندارد، اوّل است که پیش از او چیزى نبوده (ازلى و مبدا هر موجودى است) و آخر است که براى او حدّ و انتهائى نیست (ابدى و منتهى الیه همه موجودات است) وهمها به هیچ یک از صفات او نمى رسند (درک نمى کنند، زیرا او را صفت زائده بر ذات نیست تا وهم آنرا دریافته وصف نماید) و دلها (عقلها) او را به کیفیّت و چگونگى تصدیق نمى نمایند (زیرا او را کیفیّتى نیست تا عقل آنرا بیان کند) و تجزیه و تبعیض براى او روا نیست (زیرا جزء و ترکیب شایسته ممکن است) و چشمها و دلها باو احاطه ندارد (زیرا محدود بحدّى نیست تا چشم او را ببیند و عقل حقیقتش را درک نماید.قسمت دوم از این خطبه (در پند و اندرز بمردم) است بندگان خدا از موعظه هاى سودمند پند پذیرید و از علامت هاى درخشنده و آشکار (آیات قرآن که خیر و شرّ و پیش آمدهایی که بر اثر معصیت و نافرمانى بر امم سابقه وارد شده بیان کرده) عبرت گیرید، و از هر گونه انذار (عذابهاى الهىّ) که (در قرآن و سنّت) وارد شده (از گناه) دورى کنید و از یاد آورى و پندها (ى پند دهندگان) بهره مند گردید، گویا چنگالهاى مرگ (مانند چنگال درندگان) بشما در آویخته است (اجل بشما نزدیکست) و علاقه و دلبستگى به آرزو و از شما جدا گردیده و کارهاى سخت رسوا کننده (جان دادن و با دست تهى از این عالم بیرون شدن و در قبر که جایگاه وحشت و ترس است سکنى نمودن و مانند اینها) و سوق دادن بجایی (قیامت) که وارد شدنى است (همه خلایق به آنجا وارد خواهند گشت) شما را فرا گرفته است و (در این راه) با هر کسى یک راننده و یک گواهى دهنده اى است: راننده اى (مرگ) که او را به محشر می راند